Violent Cop
The fist film directed by Kitano starting
after Kinji Fugasaku left this project unexpectedly.
Actually, Violent Cop is not different from
"Police catches Thief" plot but
the point that made it special is the way
it presented which becomes the unique style
of Kitano such as stilling camera's shooting,
silence method, subtle movement of the story
and special characterization that creates
very attractive, deep and lively characters.
The most important is the action scenes that
always spark and end suddenly but make a great
ant real impact straight to audiences' mind.
At the same time, the main emotion sprang
from Yakuza or Police catches Thief plot in
Kitano film is blue or heart chilling. Some
critics compare his movie with John Woo's
because the two got similarity in many parts
such as character reflection both of thief
in mafia world and cop in law world, conflicted
in characters' mind, focusing on friendship's
moral, mixing of violence and heart chilling
sad emotion. However, the difference is the
most spectacular of John Woo's film is delicate
action scene that looks real and exciting
including clearly presented straight emotion
and quick-cut scenes while Kitano films presented
through subtle movement especially less talk
more impact but build to effective and impulsive
result.
Violent Cop
งานกำกับชิ้นแรกของคิทาโนที่เริ่มต้นด้วยความบังเอิญ
จากเดิมที่ได้รับการวางตัวให้เป็นเพียงแค่นักแสดงนำ
คิทาโนเข้ามารับช่วงกำกับหนังเรื่องนี้ หลังจากที่คินจิ
ฟูกาซากุถอนตัวออกไปขณะที่หนังยังไม่ได้ลงมือถ่ายทำเป็นรูปเป็นร่าง
โดยเนื้อหาเค้าโครงแล้ว Violent Cop ไม่มีอะไรแตกต่างจากงานประเภท
"ตำรวจจับผู้ร้าย" ทั่ว ๆ ไป แต่จุดเด่นสำคัญที่ทำให้งานชิ้นนี้
"พิเศษ" กว่า ก็คือ ลีลาการนำเสนอในแบบที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวไม่เหมือนใครของคิทาโน
ไม่ว่าจะเป็นการตั้งกล้องนิ่ง ๆ การเล่นกับความเงียบ
จังหวะการเดินเรื่องแบบใจเย็นค่อยเป็นค่อยไป
การสร้างบุคลิกที่มีเสน่ห์ดึงดูดให้แก่ตัวละคร
(ทั้งฝ่ายพระเอกและผู้ร้าย) ได้อย่างลุ่มลึกมีชีวิตชีวา
เหนือสิ่งอื่นใดก็คือ จังหวะของฉากต่อสู้ที่เกิดขึ้นจบลงอย่างรวดเร็วในชั่วพริบตา
แต่ส่งผลกระทบรุนแรงถึงเลือดถึงเนื้อ ให้ความรู้สึกหนักแน่จริงจัง
และมักจะเป็นฉากต่อสู้ที่เกิดขึ้นแบบจู่โจมฉับพลันในช่วงเวลาที่ผู้ชมนึกไม่ถึง
พร้อม ๆ กันนั้น หนังตำรวจจับผู้ร้ายหรือหนังเกี่ยวกับยากูซ่าในแบบฉบับของคิทาโน
ก็มักจะมีอารมณ์ยืนพื้นที่โน้มเอียงไปในทางเศร้าหม่นสะเทือนใจ
จนทำให้มีการนำไปเปรียบเทียบกับหนังแอ็คชันของจอห์น
วู (ยุคที่ทำในฮ่องกง) ซึ่งมีจุดร่วมหลัก ๆ
ใกล้เคียงกันมา ไม่ว่าจะเป็นการสะท้อนภาพตัวละครในโลกของมิจฉาชีพและฝ่ายผู้รักษากฎหมาย
ความขัดแย้งทางจิตใจของตัวละคร การเน้นคุณธรรมระหว่างมิตรสหาย
การผสมผสานระหว่างความรุนแรงกับอารมณ์เศร้าสะเทือนใจ
แต่ข้อแตกต่างระหว่างยอดผู้กำกับทั้งสองคนนั้นอยู่ที่วิธีการ
กล่าวคือ หนังของจอห์น วู โดดเด่นด้วยคิวบู๊ที่ประดิดประดอยอย่างสวยงามน่าตื่นตา
เน้นการเร้าอารมณ์ต่าง ๆ อย่างจงใจและจะแจ้ง
เต็มไปด้วยการตัดภาพวูบวาบฉับไว ขณะที่คิทาโนมาในลีลาแบบเนิบนิ่ง
"พูดน้อย ต่อยหนัก" แต่ได้ผลลัพธ์เข้มข้นสะใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
