มหา’ลัย เหมืองแร่

ประเทศ : ไทย
ผู้กำกับ : จิระ มะลิกุล
คว้ารางวัล : 6 รางวัลสุพรรณหงส์ ประจำปี 2548 ในสาขา ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม,
ผู้กำกับยอดเยี่ยม, นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม, กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม,
บันทึกเสียงยอดเยี่ยม และออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม

เรื่องย่อ : ดัดแปลงจากเรื่องสั้นชุด ‘เหมืองแร่’
ของศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ อาจินต์ ปัญจพรรค์ หนังเล่าถึงเรื่องราวการเรียนรู้ชีวิตของ
อาจินต์ (พิชญะ วัชจิตพันธุ์) หนุ่มนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ถูกรีไทร์ออกกลางคันก่อนเรียนจบ
แต่การมุ่งหน้าไปทำงานในเหมืองแร่ที่พังงาในปี พ.ศ.2492 ซึ่งเขาต้องผจญทั้งกับธรรมชาติอันแปรปรวน
บรรยากาศชนบทที่ต่างจากบ้านเกิด และการทำงานอันหนักหนา ก็นับเป็นประสบการณ์สุดเข้ม
และผู้คนหลากหลายที่ได้เจอในเหมืองต่างก็ได้ร่วมกันมอบข้อคิดในการดำเนินชีวิตให้กับเขา
ซึ่งทั้งหมดนี้ได้หล่อหลอมประสาทวิชาให้กับอาจินต์
จนสำหรับเขาเหมืองแร่ได้กลายมาเป็นดั่งมหาวิทยาลัยชีวิต

สิ่งที่น่าสนใจ :
ไม่บ่อยครั้งนักที่จะมีหนังไทยซึ่งพิถีพิถันในขั้นตอนงานสร้างแบบลงรายละเอียด
และก็ไม่บ่อยครั้งนักที่จะมีหนังไทยซึ่งสร้างขึ้นจากวรรณกรรมร่วมสมัยชิ้นเยี่ยม ‘มหา’ ลัย เหมืองแร่’
คือหนังฟอร์มยักษ์ของไทยที่ไม่ใช่หนังสงครามหรือแอ็คชั่น แต่มันเลือกที่จะเล่าเรื่องของคนเล็กๆ
ซึ่งยิ่งใหญ่ด้วยนัยของการค้นหาชีวิต ผู้กำกับ จิระ มะลิกุล
ตั้งใจมานานว่าจะหยิบ ‘เหมืองแร่’ มาทำหนัง
และความทะเยอทะยานของเขาก็สะท้อนผลออกมาในหนังทุกอณู ไม่ว่าจะเป็นเรือขุดที่ถูกสร้างขึ้นโดยมีเครื่องกลซึ่งหมุนได้จริง
หรือตัวเหมืองกระโสมและรายละเอียดฉากที่สมจริงจากการค้นคว้าข้อมูล
และไม่ต่างจากผลงานชิ้นก่อนหน้าคือ ‘15 ค่ำ เดือน 11’
จิระได้ปรุงหนังเรื่องนี้ไม่ให้เครียดขึ้ง แต่ข้อคิดนั้นกลับกลมกล่อมไปด้วยความซาบซึ้งและรอยยิ้มแทน